Szykując się na wyjazd rehabilitacyjny z Panem Einig, uświadomiłam sobie, że bardzo chciałabym pojechać na wakacje z moimi bliskimi. Nagle ogarnęła mnie tęsknota...
Anette: Guten Tag Bozena, ich bin schon da. Und wie geht es Ihnen? Haben Sie schon über die Reise gedacht?
(Guten tag Bożena, yś byn szon da. Und wi gejt es inen? Haben zi szon uber di rajze gedacht?)
Dzień dobry Bożena, już jestem. I jak się Pani miewa? Myślała już Pani nad podróżą?
Trudno było mi się pozbierać… Kiedy Pani Aneta nie usłyszała ode mnie żadnej odpowiedzi, podeszła do mnie bliżej i zobaczyła, że płaczę.
A: Bożena, was ist passiert? Warum weinen Sie?
(Bożena, was yst pasirt? Warum wajnen zi?)
Bożena, co się stało? Dlaczego Pani płacze?
Bożena: Frau Anette, Entschuldigung. Ich vermisse einfach meine Familie. Ich bin hier seit 7 Wochen und bin ein bisschen traurig, dass ich meine Enkelkinder seit so langer Zeit nicht gesehen habe.
(Frał Anete, entszuldigung. Yś fermyse ajnfach majne familie. Yś byn hir sajt ziben wochen und byn ajn byssien trałryś, das yś majne enkelkinder zajt zo langer cajt nyśt gezejen habe).
Pani Aneto, przepraszam. Po prostu tęsknie za moją rodziną. Jestem tu od 7 tygodni i jestem przygnębiona, bo od tak długiego czasu nie widziałam moich wnuków.
A: Sie brauchen nicht zu entschuldigen. Das ist doch klar, dass Sie Ihre Familie vermissen. Sie wissen doch, dass wir Sie sehr schätzen. Sie sind eine liebvolle, familiäre und gute Person. Sie arbeiten hier aus Herzenssache. Sie haben Recht sich niedergeschlagen zu fühlen. Aber Sie müssen wissen, dass Sie eine ausgezeichnete, kompetente und verantwortungsvolle Pflegerin sind.
(Zi brałchen nyśt cu entszuldigen. das yst doch klar, das zi ire familie fermysen. Zi wysen doch, das wir zi zer szetcen. Zi zynd ajne libfole, familjere und ajnfach gute person. Zi arbajten hir ałs hercens-zache. Zi haben rest zyś nidergeszlagen cu fulen, aber zi musen wysen, das zi ajne ałsgecajśnete, kompetente und ferartwotungsfole pflegerin zynd.)
Nie musi Pani przepraszać. To jest jasne, że tęskni Pani za rodziną. Przecież Pani wie, że bardzo Panią cenimy. Jest Pani kochaną, rodzinną i po prostu dobrą osobą. Pracuje tu Pani z potrzeby serca. Ma Pani prawo czuć się przygnębioną, ale musi Pani wiedzieć, że jest Pani fantastyczną, kompetentną i odpowiedzialną opiekunką.
B: Das ist sehr nett, was Sie sagen. Ich fühle mich ein bisschen besser.
(Das yst zer net, was zi sagen. Yś fule myś ajn byssien beser)
To miłe, co Pani mówi. Juz czuję się odrobinę lepiej.
A: Kopf hoch!!! Alles wird besser. Sie müssen aber in die Zukunft mit positiver Einstellung gucken. Was sagen Sie für einen guten Kaffee mit Kuchen?? Das wird Ihre Laune bestimmt verbessern.
(Kopf hoch. Ales wyrd beser. Zi musen aber in di cukunft mit guter ajnsztelung guken. Was zagen zi fur ajnen kafe myt kuchen? Das wyrd ire lałne besztymt ferbesern)
Głowa do góry!!! Będzie dobrze. Musi Pani jednak spoglądać w przyszłość z pozytywnym nastawieniem.
B: Sie haben Recht. Ich muss mich am Riemen reißen. Am Anfang ist der Kaffee eine sehr gute Idee. Danke.
(Zi haben reśt. Yś mus myś am rimen rajzen. Am anfang yst der kafe ajne zer gute idee. Danke).
Ma Pani rację. Muszę wsiąść się w garść. Na początek kawa jest dobrym pomysłem. Dziękuję.
A: Nicht zu danken.
(Nyśt cu danken)
Nie ma za co.
