Najczęściej decyzje o zatrudnieniu opiekunki dla starszej osoby podejmuje najbliższa rodzina seniora. Motywacja takiego postępowania jest różna, co opiszemy w późniejszej części tekstu. Jednak bez względu na to, dlaczego rodzina potrzebuje opiekunki, jedno jest pewne – senior musi chcieć współpracować z opiekunką. W przeciwnym razie nic nie będzie z takiego układu zawodowego.

Dlaczego rodziny zatrudniają opiekunki?

Powodów jest kilka. Do najważniejszych zalicza się:

• stan seniora, który wymaga całodobowej opieki;
• brak czasu na odwiedziny i pomoc przy codziennych czynnościach;
• zbyt daleka odległość pomiędzy rodziną a starszą osobą.

Oczywiście, są również o wiele mniej przyjemne powody, jak niechęć do opieki nad niedołężną osobą.

Jak senior może zareagować na opiekunkę?

Wszystko zależy od jego stanu. Bardzo ważne jest również to, czy informacja o zatrudnieniu została mu przekazana, czy może postawiony został przed faktem dokonanym. Jeśli starsza osoba jest w stanie wegetatywnym, to logiczne jest, że nie będzie mieć żadnych przeciwwskazań. Jeśli senior od dłuższego czasu jest ograniczony ruchowo, to również zaakceptuje opiekunkę o wiele łatwiej. Najgorsza sytuacje będą miały te panie, które przyjadą do miejsca, gdzie starsza osoba dopiero od niedawna boryka się z ograniczoną samodzielnością. Tutaj może o wiele dłużej trwać zaakceptowanie nowej sytuacji. Jeśli chodzi o modele zachowań, to można spodziewać się wszystkiego. Od uśmiechniętego, jowialnego staruszka, przez apodyktycznego, dominującego podopiecznego, po osobę, która będzie opiekunkę traktować jak powietrze, całkowicie ją ignorując.

Jak przekonać do siebie seniora?

Z początku warto dać mu czas. Na wstępie, w miarę możliwości, należy wytłumaczyć mu, że twoim zadaniem jest ułatwienie mu życia, ale nie masz zamiaru ograniczać go w żadnym stopniu. Bardzo ważne jest także podejście rodziny podopiecznego – najlepiej, aby oswoili dziadka czy tatę z tym, że już wkrótce wprowadzi się nowa osoba, która będzie pomagała mu w podstawowych czynnościach. Z pewnością pomocne okaże się miłe i życzliwe usposobienie opiekunki. Jednak czasami może to nie zadziałać. Co wtedy?

Metoda małych kroczków

Jeśli wyraźnie widać, że starsza osoba jest bardzo negatywnie nastawiona do opiekunki, trzeba uzbroić się w cierpliwość. Widocznie o wiele więcej czasu potrzebuje, żeby przyzwyczaić się do nowej sytuacji. Senior może być podejrzliwy, obserwować każdy ruch opiekunki i kwestionować każdą jej decyzję. Dlatego trzeba powoli zdobywać jego zaufanie. Bardzo ważne jest, aby wysłać jasne przekazy i informować o tym, co się będzie w danym momencie robiło. To pozwoli podopiecznemu zyskać odrobinę zaufania w stosunku nowoprzybyłej osoby.

Nie można pozwolić na wszystko

Zdobywanie zaufania seniora nie jest jednoznaczne z akceptacją pewnych zachowań. Jeśli podopieczny atakuje nie tylko słowem, ale i czynem, to pod żadnym pozorem nie można się na to godzić. W takich sytuacjach konieczna będzie interwencja członków rodziny. Jeśli to nie pomoże, trzeba będzie rozważyć zmianę miejsca pracy, ponieważ niekorzystne warunki współpracy ze starszą osobą mogą doprowadzić do załamania psychicznego. Jeśli opiekunka do pracy wyjechała za pośrednictwem agencji opiekunek, to powinna się do nich zgłosić po pomoc. W pierwszym momencie będzie to próba rozmowy z rodziną seniora – jeśli nie przyniesie to żadnych efektów, a podopieczny w dalszym ciągu nie będzie akceptował opiekunki, czas poszukać nowej pracy. Pomocna w tym okaże się agencja, która może zaproponować przeniesienie do innej rodziny. Opiekunka może również zrezygnować z pracy, stosując się do zapisów w umowie.

Warto spróbować przekonać do siebie starszą osobę, jednak trzeba wiedzieć też, kiedy zrezygnować. Szkoda bowiem nerwów i zdrowia na walkę z osobą, która nie ma zamiaru pogodzić się z faktem, że jest chora i potrzebuje wsparcia osoby z zewnątrz. W takiej sytuacji nic nie jesteś już w stanie zrobić.