Choroby zakaźne kojarzą się nam przede wszystkim z wiekiem dziecięcym. To wtedy najczęściej chorujemy na różyczkę, świnkę czy ospę wietrzną. Jednak są jeszcze inne choroby, które mogą dotknąć człowieka bez względu na wiek. Jedną z nich jest półpasiec. To „kuzyn” ospy wietrznej, wywoływany przez tego samego wirusa. Poniżej przedstawiamy wszystko, co warto o nim wiedzieć.

Wszystko zaczyna się od ospy

Jeśli podopieczny w dzieciństwie przechodził ospę wietrzną, to wiadomo – nie powinien już na nią zachorować, ponieważ nabył odporność na całe życie. Jednak inaczej sytuacja wygląda w przypadku półpaśca. Wraz z upływem lat, zwłaszcza w podeszłym wieku, kiedy odporność organizmu spada, dochodzi do reaktywacji groźnego wirusa Herpesvirus varicella zoster, który po przebytej ospie wietrznej był uśpiony w zwojach nerwów czuciowych. Co może go pobudzić do działania? Czynników jest kilka. Zaliczamy do nich przede wszystkim takie sytuacje jak:

• spadek odporności;
• choroby nowotworowe;
• niedawno przebyte szczepienia;
• osłabienie organizmu.

Wiadomo, że seniorzy mają pogorszoną odporność z racji na wiek i liczne choroby. Nic więc dziwnego, że bardzo często półpasiec dopada właśnie starszych ludzi.

Czy to półpasiec?

Zatrudniając się jako opiekunka dla osoby starszej, trzeba uważnie obserwować swojego podopiecznego. Może on łapać infekcje, na które należy jak najszybciej reagować. Podobnie jest w przypadku pierwszych objawów półpaśca. Co powinno zaniepokoić opiekunkę? Otóż jeśli u seniora zauważy objawy takie jak te wymienione poniżej, konieczna będzie wizyta u lekarza. A mowa o następujących symptomach:

• osłabienie;
• ból gardła;
• podwyższona temperatura;
• ból;
• pieczenie;
• swędzenie;
• charakterystyczna wysypka.

Jako że pierwsze objawy, występujące w sytuacji, kiedy wirus dopiero się aktywuje, mogą być przypisane do wielu różnych chorób, bardzo często do zdiagnozowania półpaśca dochodzi dopiero wtedy, gdy pojawi się najbardziej rozpoznawalny objaw, czyli wysypka. Może ona pojawić się w okolicy piersiowo-lędźwiowej, na twarzy, oczach czy uszach. Jednak zawsze tylko po jednej stronie ciała – stąd też nazwa przypadłości. Choroba nie powinna być bagatelizowana, ponieważ nieleczona może doprowadzić do powikłań, takich jak:

• utrata wzroku;
• porażenie nerwu twarzowego;
• zapalenie rogówki.

Jak można się zarazić półpaścem?

Prawda jest taka, że chorobą tą nie można się zarazić, ponieważ wirus uśpiony w organizmie, po prostu na skutek słabszej odporności się budzi. Przebywając z podopiecznym chorującym na półpasiec, jeśli tylko nasz układ odpornościowy działa prawidłowo, nie grozi nam zarażenie. Aczkolwiek, jeśli nie chorowaliśmy na ospę wietrzną, to opiekując się seniorem cierpiącym na półpasiec, najprawdopodobniej skończymy z tą właśnie chorobą. Jeśli jednak macie za sobą tę przypadłość, to jeśli tylko zadbacie o swój układ odpornościowy, to nie powinno być żadnego zagrożenia.

Jak postępować z chorym na półpasiec?

Im szybciej choroba zostanie zdiagnozowana, tym lepiej. Leczenie przeważnie nie należy do skomplikowanych, ponieważ lekarz przepisuje leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, a także maści o działaniu ściągającym, odkażającym i przeciwbakteryjnym. Pamiętać trzeba o tym, aby senior nie rozdrapywał ran, ponieważ opóźni to proces leczenia. Chory przez okres 2-3 tygodni powinien pozostawać w domu. Przypadłość, jaką jest półpasiec, przeważnie znika po tym czasie, aby się już nigdy więcej nie pojawić. Aczkolwiek, w przypadku osób o bardzo słabej odporności, może dojść do nawrotu choroby – jeśli sytuacja ta będzie powtarzać się nagminnie, konieczna będzie konsultacja z onkologiem, ponieważ może to sugerować chorobę nowotworową. Opiekunka ze swojej strony może zadbać o wzmocnienie odporności seniora. Przysłuży się tutaj odpowiednia dieta, bogata w składniki odżywcze niezbędne do funkcjonowania starszego organizmu. Dobrze starszej osobie zrobi również aktywność fizyczna – dopasowana do jego możliwości. Zaleca się częste przebywanie na świeżym powietrzu.

Półpasiec jest chorobą „nieestetyczną”, przez co wielu podopiecznych może się po prostu wstydzić swojego wyglądu. Jednak odpowiednie podejście opiekunki z pewnością pomoże przetrwać ten uciążliwy okres.