Ludzie starsi są przywiązani do otoczenia, w którym żyją od lat – to oczywiste. Co więcej, nie chcą go zamieniać nawet na wyższy standard czy komfort mieszkania. Jednak niekiedy nadchodzą sytuację, w których opieka w domu jest niewystarczająca i konieczne jest przeprowadzka do domu opieki. Dla osoby starszej to szczególnie wyjątkowe przeżycie, a brak odpowiedniego przygotowania do tego wydarzenia może wywołać niechciane następstwa.

"Próbny pobyt"

Ostateczna decyzja o umieszczeniu seniora w domu opieki powinna należeć do niego samego. W rzeczywistości różnie to bywa – decydują dzieci, wnuki, najbliżsi. Z pewnością dobrym posunięciem, poprzedzającym przeprowadzkę, jest chwilowy pobyt w danej placówce. Taki „próbny okres” pozwala seniorowi oswoić się z nowym miejsce, poznać ludzi tam przebywających i przekonać się, że tamtejsza opieka znacznie poprawi komfort jego życia. Osoba starsza musi poznać funkcjonowanie ośrodka od wewnątrz. Pobieżne informacje o placówce nie pozwalają na jej dostateczną ocenę. Jeśli istnieje taka możliwość – warto, żeby ktoś z bliskich osób był blisko seniora w procesie oswajania. Z jednej strony to wsparcie psychiczne dla seniora, z drugiej – przyglądanie się personelowi oraz funkcjonowaniu domu opieki.

Rozmowa, rozmowa, jeszcze raz rozmowa.....

Rozmowa i to nie jedna, a bardzo wiele rozmów wyjaśniających decyzję o przeprowadzce seniora. Ważne jest, aby uświadomić bliskiej osobie, że przeprowadzka nie jest porzuceniem, wręcz przeciwnie – dbałością o najwyższy komfort i bezpieczeństwo osoby starszej. Dzieci, wnuki zajęte swoim życiem, nie są w stanie zapewnić odpowiedniej opieki seniorowi. Ogranicza ich czas – z jednej strony; z drugiej – brak specjalistycznej wiedzy na temat opieki osób starszych. Stąd decyzja o przeprowadzce do domu opieki jest często jedynym słusznym rozwiązaniem. Nie bez znaczenia jest też fakt, że senior będzie obcował z bliskimi sobie pod względem wieku osobami. Atmosfera panująca w takim domu zwykle sprzyja budowaniu relacji i poprawie samopoczucia osób starszych. Samopoczucie osób starszych poprawia też świadomość, że nie są oni balastem dla swoich bliskich.

Wszystko to wydaje się proste w przypadku osób zdrowych psychicznie – rozmowa, wyjaśnianie poszczególnych decyzji itd. Sytuacja komplikuje się w przypadku osób z zaburzeniami psychicznymi, gdyż nawet najbardziej logiczna argumentacja nie ma racji bytu.

Pomoc psychologa

Czas przeprowadzki jest bardzo ważny dla obydwu stron – seniora i jego bliskich. Bezradność rodziny w procesie przygotowania seniora do zmiany miejsca zamieszkania jest częstym zjawiskiem. Podobnie jest z wyrzutami sumienia, które towarzyszą rodzinie chorego. Żeby uniknąć niepożądanych następstw tych decyzji, warto skorzystać z porady psychologa, który wskaże konkretne i możliwie najlepsze rozwiązania dla danej sytuacji.

Troska o sferę emocjonalną seniora

Oddanie seniora do domu opieki społecznej nie oznacza końca odpowiedzialności ze strony najbliższych. Nie oznacza też końca problemów z tym związanych, a może oznaczać ich początek. Jeszcze przed przeprowadzką ważne jest, aby senior sam doszedł do wniosku, że to dobre rozwiązanie – pobyt w domu opieki. I żeby trwał w tym przekonaniu cały czas. Stąd ważne jest, aby rozmawiać z osobą starszą o obecnej sytuacji, nie przekonywać na siłę, nie narzucać swoich racji, jedynie podsuwać argumenty, które z czasem chory sam zaakceptuje. Istotne są uważność i wsłuchiwanie się w obawy oraz potrzeby seniora, a także reagowanie na nie. Systematyczne wizyty, częste rozmowy, wspólne posiłki spowodują, że senior na pewno nie poczuje się odrzucony i będzie przekonany o uczuciach swoich bliskich.

Przedmioty codziennego użytku

To również ważny aspekt w życiu osób starszych. Przedmioty, które towarzyszyły starszym osobom przez część ich życia, mają „duszę”. Jeśli to tylko możliwe, niech te przedmioty wciąż im towarzyszą, ponieważ one niosą wspomnienia, historie, emocje. Jeśli nie jest to możliwe, ważne, żeby najbliżsi zapewnili chorego, że będą sprawować opiekę nad tymi przedmiotami.

Okazuje się, że niebagatelną rolę w procesie przeprowadzki odgrywają właśnie najbliżsi. Ich podejście determinuje dalsze koleje losów chorego.